1963 yılında Amasya da doğdum 1971 yılında annem öldü.1972 yılında ilkokul dördüncü sınıfında okurken Amasya yetiştirme yurduna gittim.1974 yılında babam öldü. Dünya da kimsem kalmamıştı. Ne anne ne de Babamla yaşıya bilmem için derslerime daha fazla çalışmam gerektiğine inandım.1977 yılında ortaokulu bitirdim. Aynı yıl Çankırı Astsubay hazırlama okulu imtihan’ını kazanarak yurttan ayrılıp orduya katılmış oldum.
1980 yılında Çankırı Astsubay hazırlama okulunu bitirip Zırhlı birlikler okuluna gittim.1981 yılında Zırhlı birlikler okulunu bitirerek Tankçı Astsubay olarak 18 yaşımda görev yapmaya başladım.10 yıl Astsubaylık yaptıktan sonra 1991 yılında subaylık sınavına girdim. Subaylık sınavını ilk hakkımda kazandım.1992 yılında Tankçı Teğmen olarak görev yapmaya başladım.
2004 yılında Üniversite sınavına girdim İktisat fakültesinin iktisat bölümünü kazandım.2008 yılında bitirdim. Ve Binbaşılığa yükseldim. Şuan Ankara da görev yapmaktayım. Evli iki çocuk babasıyım.
Sevgili kardeşlerim öğrencilik yıllarım zor geçti. Annem babam olmadığından kendi harçlığımı kendim kazanmak zorunda kaldım Tatil günlerinde pastane ve lokantalarda garsonluk yaptım. Maçlarda sakız sattım, ayakkabı boyacılığı yaptım, halde hamallık yaptım, okulda fotoğraf çektim. Böylece yurtta ve askeri okulda devletin vermediği ihtiyaçlarımı kendim giderdim. Dokuz yaşından bu güne kadar kendi hayat mücadelemi kendim verdim.
Sevgili kardeşlerim yurt çocuğu olduğumu her ortamda göğsümü gere
gere söyledim çünkü yurt çocuğu utanılacak bir durum değil. Fakat şuna dikkat ettim Her türlü hareketlerimi kontrol altında tutmaya özen gösterdim. Diğer arkadaşlardan farkımız olmadığını göstermeye çalıştım.
Sevgili kardeşlerim şuan yurtlarda kalan kardeşlerime biraz kızıyorum Nedeni ise tatillerde bakıyorum Ne derslerine çalışan var nede harçlıklarını çıkarmak için çalışan var Okullar açıldığında bazı ihtiyaçlarını gideremediklerinden şikâyet ediyorlar Ayrıca derslerinin iyi olmadıklarını Maalesef üzülerek gördüm. Nasıl olsa devlet bize iş verir düşüncesi hâkim işe girdiklerinde ise işin kalitesini beğenmeyen kardeşlerimiz bulunmakta işe gitmeyen kardeşlerimizi gördüğümüzde çok üzüldüğümü söylemek istiyorum burada bize düşen görevin kardeşlerimize doğru yolu göstermek olduğunu düşünüyorum.
Sevgili kardeşlerim herhalde bu dünyada bizden fazla kardeşleri olan Hiçbir aile yok tesadüfen tanışsak bir dakika sonra her konuda anlaştığımıza şahit olmuşunuzdur. Bunu çok yaşadım. Ankara’ya geldiğim yıl YURT AYDERE gittim. Dernekte dernek başkanı olan Kudret BULUT ve arkadaşları ile tanıştım. Yeni geldiğimi söyledim. Çevremin olmadığını söylediğimde bana kızdıklarını söylediler Burada bu kadar kardeşin var Her zaman yanımda olduklarını söylediler. Eksik olmasınlar beni yalnız bırakmadılar Her türlü faaliyetlerinde devamlı çağırdılar Bende mümkün olduğunca katıldım.
Derneğimizi ayakta tutan çalışmaları ile örnek olan bu yolda her türlü fedakârlığı yapan dernek başkanımız Kudret BULUT u kutluyor Çalışmalarında başarılar diliyorum  

Ahmet ATİK